jump to navigation

Mannúð, mildi og stéttarsátt 27/10/2006

Posted by Jóhann Páll in Greinar.
trackback

SKYLT er skeggið hökunni, segir í málshættinum. Það er eins með skeggið og hökuna og slagorðin stétt með stétt og mannúð og mildi. Hvoru tveggja er samofið sögu og hugmyndafræði okkar ágæta flokks. Í slagorðunum felst skuldbinding okkar gagnvart þeim sem standa höllum fæti í samfélaginu, þeim hafa ekki aðstæður til að vera sinnar eigin gæfu smiðir.

Þeim þurfum við að rétta hjálparhönd af því saga okkar og flokksmenning kennir okkur að við eigum að bera virðingu fyrir þessum hugsjónum. Við eigum hins vegar ekki að hjálpa þeim sem geta hjálpað sér sjálfir. Sú hjálp, sá skerfur, er oft tekinn frá þeim sem sannarlega þurfa á hjálpinni að halda. Þetta gildir gagnvart ákveðnum öldruðum og þetta gildir gagnvart ákveðnum öryrkjum hvað svo sem hver segir. Þessi hópar eru efnahagslega jafn misjafnir og aðrir hópar samfélagsins en það eru líka til hópar innan um sem hafa það verulega skítt. Við eigum að einbeita okkur að þeim til að gera vel við þá. Þetta rökstyð ég með því að ekkert þjóðfélag getur gengið út frá því að geta tryggt öllum sama rétt, til dæmis frá Tryggingastofnun.

Við Íslendingar eigum að taka höndum saman og styðja þá sem standa höllum fæti. Grettistak í þeirra þágu þarf ekki að auka útgjöld úr almannatryggingunum sem dæmi. Við flytjum fjármagn til innan kerfisins frá efnuðum eignamönnum til þeirra sem ekkert eiga. Menn þurfa að hafa kjark og þora að taka á málinu strax – vilji er allt sem þarf, sagði ástsæll leiðtogi okkar og það á svo sannarlega við í þessu máli. Það er sögulegt skylda okkar sjálfstæðismanna að fara þessa leið, því okkar er ábyrgðin að hér verði ekki slitinn sundur friðurinn um mannúð og mildi eða stétt með stétt.

Birt í Morgunblaðinu föstudaginn 27. október, 2006.

%d bloggurum líkar þetta: